Kijk, luister en lees
Wim Beelen bij Doorzetters
Open het gesprek en lees het volledige portret uit Doorzetters 2 — 52 ondernemers over de prijs van hun succes.
Boek 2 · Het kantelmoment
Wim Beelen: Hij verloor alles en begon de wederopbouw bij zichzelf
Boekhoofdstuk uit Doorzetters 2 — 52 ondernemers over de prijs van hun succes. Een geschreven portret, geen woordelijk transcript. Functies, cijfers en omstandigheden kunnen inmiddels veranderd zijn.
‘Door jouw opvoeding ben ik financieel heel rijk geworden en emotioneel veel armer dan dat ik rijk ben.’
Over een deal die op het laatste moment klapte, tweeënvijftig psychologen en drie kinderen die er nooit om hebben gevraagd.
‘Ik was knock-out geslagen,’ zegt Wim Beelen over eind 2019. ‘Ik ben daarna zo ongelooflijk hard en lang gevallen. En toen ik wakker werd, ja, toen was ik alles kwijt. Financieel ook.’ Wie hem daar had zien liggen, had niet gedacht dat hij een paar jaar later weer in de Quote 500 zou staan.
Wat eraan voorafging, is een carrière die begon zonder diploma. Hij nam na twee jaar afscheid van de LTS, richtte op zijn zeventiende zijn eerste bedrijf op en bouwde dat in achtentwintig jaar uit tot een sloop- en recyclingconcern met zeshonderd medewerkers en 150 miljoen euro omzet. In 2019 leek de kroon op dat werk binnen handbereik: de overname van het Amsterdamse Afval Energie Bedrijf, de grootste verbrandingsoven van het land en precies de afzet die zijn afvaltak nodig had. ‘Toen kwamen ze eigenlijk met een contract en dan hoefde ik alleen maar bij te tekenen,’ zegt hij. ‘En toen dacht ik: wow, dit is gaaf.’ Maar de gemeente Amsterdam, aandeelhouder van het bedrijf, stak er een stokje voor. De deal ging niet door.
Dat verlies kostte hem meer dan een overname. In het voorjaar van 2020 verkocht hij de Beelen Groep, het bedrijf dat zijn naam droeg en dat hij vanaf zijn zeventiende had opgebouwd, aan ondernemer Robert van der Wallen. Hij was vijfenveertig. Het geld ging in een zwaar vervuild fabrieksterrein in de Amsterdamse haven, gekocht van een pesticidenfabrikant: achtenveertig gebouwen tegen de vlakte, honderdduizend kubieke meter verontreinigde grond eruit. Daar bouwde hij de Amsterdam Logistic Cityhub, een distributiecentrum dat de stad over het water zou bevoorraden. Hij had zoiets nog nooit gedaan. ‘Ik dacht: wow, wat goed. En wat kun je hier maken?’ In augustus 2021 verkocht hij het complex aan CTP voor 307 miljoen euro. De Rabobank had er tachtig miljoen financiering voor klaargezet. Hij gebruikte er, zegt hij, geen euro van. ‘Ik heb afsluitprovisie betaald en daarna aflosprovisie, zonder het te gebruiken.’
Het kantelmoment
Het beslissende moment kwam niet toen hij weer opstond, maar toen hij besloot niet meteen op te staan. Terwijl hij financieel op de grond lag, kreeg hij uit zijn omgeving het verwijt dat hij een narcist was. Een ondernemer met zijn cv had dat kunnen wegwuiven. Beelen deed het tegenovergestelde: hij ging het onderzoeken. ‘Toen ging ik dat googelen. Ik dacht echt: huh, als ik dat echt ben, dat is erg voor iedereen.’ Hij belde psychologen, en merkte meteen hoe scheef dat lag. ‘Als Wim Beelen een psycholoog belt, hebben ze tijd. Dat is heel zielig. Ik vind dat Piet en Jan ook tijd moeten krijgen.’ In vier, vijf jaar sprak hij er naar eigen zeggen tweeënvijftig. Hij liet test na test afnemen, en geloofde de uitslag niet. ‘Iedereen zei: je bent geen narcist. Ik zei: ja, ik geloof je niet. En toen weer naar de volgende.’ Wat er uiteindelijk uitkwam, was iets anders en ongemakkelijkers. ‘Ik ben een hele grote pleaser, wat je niet gelooft. Ik vernietigde mijzelf om het voor een ander goed te doen, zonder dat die ander het vroeg.’ Daar trok hij één harde conclusie uit, over het dossier dat hem jarenlang zou opslokken: ‘Als ik van mezelf had gehouden, was ik nooit in het ADM-dossier gestapt.’
Wat het kostte
De rekening lag niet bij de bank. ‘Wat heeft het je gekost?’ vragen Ruud en Richard. ‘Verschrikkelijk veel,’ zegt hij. En dan komt de zin die hij ooit tegen zijn moeder zei: ‘Mama, dankjewel. Door jouw opvoeding ben ik financieel heel rijk geworden en emotioneel veel armer dan dat ik rijk ben.’ Hij groeide streng christelijk op, met een geloof dat vooral duidelijk maakte dat je er niet toe deed. ‘Je maakte zonde. Je mag niet genieten. Je deugt niet.’ Dat werd de motor onder het presteren. ‘Waar komt je drive vandaan? Waarom wil je zo zo graag scoren? Daar zit iets ongezonds onder.’
Wie daarvoor betaalden, benoemt hij zonder omhaal. ‘Heel veel mensen noemen zich slachtoffer van iemand, maar eigenlijk zijn er gewoon maar drie van mij. Dat zijn mijn drie kinderen. Die hadden namelijk geen enkele invloed op wie hun vader was. En de rest is allemaal een keuze.’ Hoe erg het was? ‘Nou, mega, want ik werkte natuurlijk hard. Te weinig tijd. Je hebt dingen niet goed genoeg gedaan, emotioneel niet beschikbaar genoeg. Dat is gewoon hartstikke slecht. Ik zou willen dat ik dat bij hun over zou kunnen doen.’ Zijn kinderen zijn inmiddels dertig, achtentwintig en zevenentwintig, en er zijn drie kleinkinderen. Hij spreekt ze elke dag en heeft ze gevraagd hem een schop onder zijn kont te geven als hij het weer niet goed doet. Want spijt betuigen vindt hij te makkelijk. ‘Niet goed gedaan betekent: oké, ben je dus bewust. Maar ben je het werkelijk bewust? Ga je het morgen consistent anders doen?’
Ondertussen is hij weer aan het bouwen, maar aan andere dingen. Het ADM-terrein in Amsterdam, jarenlang de inzet van een slepend conflict met gemeente en haven, kocht de stad in september 2025 voor 165 miljoen euro van hem terug; op drie overgebleven hectare wil hij een jachtwerf ontwikkelen. Begin 2026 nam hij de grootste biologische plantenkwekerij van Nederland over, in Houten. En in april 2026 kocht hij op een executieveiling voor 6,5 miljoen euro het Rotterdamse attractiepark Rivoli, waar Hennie van der Most naar eigen zeggen meer dan vijftig miljoen in had gestopt zonder het ooit open te krijgen. Beelen wilde er eigenlijk alleen een ligplaats voor de Ark van Noach. ‘En nu zit ik ook met een park.’ Op 21 juli 2026 ging het als Spelen bij Beelen open voor kinderen tot en met twaalf jaar, met kinderen uit Rotterdam-Zuid als eerste gasten. Geen achtbanen, geen herrie. ‘Ik ga daar geven waar kinderen gewoon recht op hebben. Onbevangenheid.’
Drie tips van Wim
Maak elke dag tijd om te voelen. ‘Geef jezelf ongelooflijk veel tijd, iedere dag weer, om rustig voor je uit te kijken en in en uit te ademen om bij je gevoel te komen.’
Werk niet met geleend geld. ‘Als je leveraged, dan denk je ook dat je groter bent.’
Investeer in je kinderen, niet alleen in je bedrijf. ‘Stop genoeg tijd in je kinderen en in je kleinkinderen. Want het leven houdt veel meer in dan heel hard werken.’
Eén harde les
‘Eigenlijk zijn er gewoon maar drie slachtoffers van mij. Dat zijn mijn drie kinderen.’
De vraag aan jou
Als iemand die dicht bij je staat je morgen een verwijt maakt over wie je bent geworden, ga je het dan onderzoeken, of ga je het weerleggen?