Tim van der Meer bij Doorzetters

‘Wij werden de trotse eigenaar van best wel wat bankschuld.’

Hoe een stagiair opklom tot topman van Marktlink, zich inkocht op het slechtst denkbare moment, en leerde dat je pas echt wint als je je levenswerk kunt loslaten.

‘Wij werden de trotse eigenaar van best wel wat bankschuld,’ zegt Tim van der Meer over het moeilijkste moment uit zijn loopbaan, ‘en je raadt het al, dat was precies zo in 2009.’ Hij was binnen Marktlink doorgegroeid en kreeg samen met zijn nog altijd compagnon Tom de kans om partner te worden en een aantal partners uit te kopen, in een instabiele partnergroep. De timing kon nauwelijks slechter: ‘ik denk dat er een echte Black Swan is in M&A-verlening, en dat is als er geen kredietverstrekking is.’ Na Lehman Brothers gingen alle luiken dicht. Naast de mededeling thuis dat hij partner was geworden, mocht hij zijn partner laten meetekenen voor een hoofdelijke financiering. Er volgde een periode zonder managementvergoeding, waarin het de kunst was de boel aan elkaar te knopen.

Juist daar zat de les. ‘Als je echt wilt overleven in een M&A-adviesomgeving, dan moet je schaal hebben,’ minder afhankelijk van een paar dealmakers en een paar deals per jaar. Marktlink is een van de grootste onafhankelijke overnamespecialisten van Europa voor het MKB en heeft daarnaast private equity fondsen. Van der Meer klom op van stagiair tot managing partner, opende ooit het kantoor in Amsterdam vanuit niets, en staat nu aan het hoofd van 450 medewerkers in twintig kantoren in tien landen.

Het kantelmoment

Het kantelmoment was de keuze om groei tot kernstrategie te maken, en daar anderen in te laten delen. Het schaalbaar maken van een partnermodel noemt hij een overlevingstocht ‘van groeipijn naar groeipijn’, want de dealmakers die het werk doen, mensen die ‘met een laptop, een Rolodex en een mobiele telefoon business kunnen maken’, zijn moeilijk aan te trekken en te binden. De doorbraak: die mensen onderdeel maken van het groeiplan. ‘Als we willen groeien, dan moeten we stukken van de taart delen, en we willen alleen maar stukken van die taart delen als we met elkaar heel hard groeien.’ Omvang is bovendien in het belang van de opdrachtgever: meer recente dealkennis, meer investeringsruimte in technologie. Win-win.

Wat Marktlink nu heeft bereikt is indrukwekkend, en de ambitie nog meer: naar 1000 medewerkers, zo’n 150 dealteams, ongeveer 300 transacties per jaar, en een belegd vermogen richting de 10 miljard. Persoonlijk contact blijft daarbij essentieel: komend weekend een gala met 800 mensen, een paar maanden later met elkaar skiën. Onderscheidend is ook het model waarbij verkopende ondernemers kunnen meeinvesteren en lid worden van een investor community. ‘Ik vind dat het meest briljante model wat er is,’ zegt hij; ondernemers krijgen daardoor toegang tot topfondsen waar je als individu niet binnenkomt, ‘al heb je al het geld van de wereld’, en Marktlink krijgt er een netwerk van zo’n 25 ondernemers voor terug die hun deals weer voeden.

Wat het kostte

Van der Meer ziet van dichtbij wat een exit een ondernemer kost, en dat kleurt zijn vak. Hij onderscheidt intrinsiek en extrinsiek gedreven ondernemers: ‘De intrinsiek gelukkige ondernemers zie je op de vrijdagmiddagborrel met hun collega’s staan,’ terwijl wie alleen op zijn exit zit te wachten zelden gelukkig ondernemerschap kent. Hij waarschuwt voor het zwarte gat erna. Hij verwijst naar Eelko van Kooten, die op de dag van de closing vriendelijk verzocht werd het pand te verlaten en toen buiten stond, ‘en toen was er ineens helemaal niets’. Succes is volgens hem voor een groot deel geluk, daar waar voorbereiding en kans samenkomen, en of het een tweede keer lukt in een totaal andere sector is maar de vraag.

De grootste fout in de twee jaar voor een verkoop is volgens hem dan ook helder: ‘dat ze niet durven loslaten.’ Er zit soms iets narcistisch in ondernemerschap, en wie niet kan loslaten wordt geconfronteerd met de eigen onzekerheid. Zijn advies: maak jezelf misbaar en investeer in mensen die beter zijn dan jezelf, ook al gaan die kosten voor de baat uit en is dat eng vlak voor een exit. Zelf betaalde hij ook privé een prijs: een grote deal die zijn opdrachtgevers vlak voor kerst opbliezen, werd op eerste en tweede kerstdag dooronderhandeld. En al noemt hij zich een ‘deal junky’, hij benadrukt dat het werk hem juist regie geeft over zijn tijd, zodat hij thuis kwaliteit kan leveren.

Drie tips van Tim

Begin gewoon. ‘Ik heb zoveel mensen ontmoet die zeggen: ik zou ook wel willen ondernemen. Ja, begin. Als het niet lukt, ga je biertappen in de kroeg.’

Kijk naar je bedrijf door de bril van een koper. ‘Als je richting die exit gaat, probeer dan te kijken: hoe zou een koper naar mijn bedrijf kijken?’

Maak jezelf misbaar en investeer in talent. ‘Zorg dat je goede mensen aan boord haalt die beter zijn dan jezelf. Dat is niet eng, ze gaan je echt niet van je stoel stoten.’

Eén harde les

‘Naast de mededeling thuis dat ik partner was geworden, kon ik mijn partner ook even laten meetekenen in een hoofdelijke financiering. Dat was wel echt heel erg moeilijk.’

De vraag aan jou

Heb jij jezelf misbaar gemaakt, of ben jij nog steeds het cruciale onderdeel zonder wie je bedrijf stilvalt, en durf je los te laten voordat iemand anders je dwingt?