Stacey Rookhuizen bij Doorzetters

'Als zestienjarige dacht ik: als zij het niet doen, doe ik het toch?'

Op haar zestiende richtte ze haar eerste platenlabel op. Terwijl grote maatschappijen geen risico’s meer durfden te nemen door illegaal downloaden via Kazaa en Napster, zag Stacey Rookhuizen juist kansen. "Ik dacht: als zij het niet doen, dan doe ik het toch? Geen idee eigenlijk, maar gewoon stap voor stap beginnen."

Met Stacey's Records organiseerde ze honderden concerten. "Ik wist dat die bandjes vlieguren moesten maken, zoveel mogelijk op het podium staan," zegt ze. Artiesten van haar label haalden zelfs Lowlands. Na vijf jaar zag ze dat het fysieke medium zijn langste tijd had gehad. "Op ons jubileumfeest in Paradiso riep ik: 'Lang leve de Nederlandse muziek en jullie band, maar fuck de cd!'"

De volgende stap kwam onverwacht: jurylid bij X Factor, naast grootheden als Gordon en Angela Groothuizen. "Ik was 21 en het was heel heftig om wekelijks voor miljoenen kijkers op televisie te zijn. Mensen gingen ineens raar doen op straat." Die bekendheid bleek een tweesnijdend zwaard. "Het helpt om deuren te openen, maar het is geen deal closer. Mensen herkennen je naam, maar uiteindelijk moet je het zelf waarmaken."

Ook Playboy klopte aan en vroeg of ze in het blad uit de kleren wilde. "Ik heb eerst twee keer 'nee' gezegd, met het idee dat ik de derde keer 'ja' zou zeggen, maar dan onder mijn voorwaarden," vertelt ze. Ze koos haar eigen crew en wilde per se naar New York, haar favoriete stad. "Uiteindelijk bleek dat ik niet nodig was in New York en werden de achtergrondbeelden daar geschoten, terwijl ik in een studio in Amsterdam werd gefotografeerd," lacht ze. De deal pakte goed uit: "Met het geld kon ik een deel van mijn hypotheek aflossen, wat me meer financiële vrijheid gaf."

Nu runt ze Bombilate Media, waar ze authentieke televisie maakt voor merken. Haar grootste test kwam met de productie van "Bergafwaarts" voor Sportlife. "Het was een groot project met een crew van bijna 40 mensen en 13 kandidaten. Alles wat mis kon gaan, ging mis," vertelt ze. "Er lag geen sneeuw, terwijl we juist die locatie hadden gekozen vanwege de sneeuwzekerheid. De productieleider brak zijn been, de kok was ziek, de lokale fixers waren ziek. We moesten hoger de bergen in, alle games opnieuw ontwikkelen."

Maar opgeven was geen optie. "Ik ben geen opgever, ik ben een doorzetter," zegt ze. "Ik dacht: we hebben de beste crew van Nederland hier, als we nu niet iets kunnen maken, dan eet ik mijn schoenen op." Het resultaat was zes afleveringen van een uur op Veronica. "Het heeft me wel een aantal jaar van mijn leven gekost, die stress. Maar uiteindelijk waren zowel de opdrachtgever als de adverteerder blij."

"We maken echte menselijke content bij Bombilate Media, wegblijvend van AI in beeld," legt ze uit. Toch gebruikt ze AI waar het kan. "Je bent achterlijk als je het niet gebruikt, want het maakt je leven een stuk makkelijker. Maar als je het alleen met AI doet, dan wordt het niks. De combinatie van mensen en AI is juist fantastisch."

De muziek blijft trekken. "Als ik een droom heb, is het dat ik ergens weer verlang naar die hoek," zegt ze. "Ik loop al jaren met een format rond dat 'Het concert van je leven' heet. Er is ruimte voor goede, vernieuwende muziekformats."

Voor startende ondernemers heeft ze drie lessen:

1. Vertrouw op jezelf: "Als je gewoon een beetje logisch nadenkt, dan kom je er wel achter."

2. Begin gewoon: "Zeker als je 16 bent, niet bang zijn om op je bek te gaan. Zo wat? Je hebt nog geen hypotheek en dan kan alles nog."

3. Vraag door: "Nee heb je, ja kun je krijgen. Als je iets niet weet, bel iemand die het wel weet. Vraag om hulp."

Dat zestienjarige meisje dat durfde te denken 'waarom zij wel en ik niet?' werd een van Nederlands meest veelzijdige mediaondernemers. Maar haar basisfilosofie bleef hetzelfde: gewoon doen, en niet bang zijn om op je bek te gaan.