Marc Poorter bij Doorzetters

‘Mijn totale vernietiging is nooit verder dan honderd meter bij me vandaan.’

Over een fraudezaak die alles wegvaagde, een uitstoting uit zijn geloof, en de structuur die hem terugbracht.

‘Een ellendige maandagmorgen in november met een motregen die zelfs de dapperste onder ons van de straat veegt.’ Zo beschrijft Marc Poorter het moeilijkste moment in zijn ondernemerscarrière. Eind jaren negentig moest hij naar zijn assurantiekantoor in Den Haag rijden om ongeveer veertig personeelsleden te vertellen dat ze ontslagen werden. ‘Ik heb toen voor het eerst ontdekt wat het wil zeggen om extreme stress te hebben, dat je het raampje open moet doen en denkt dat je moet overgeven.’ De aanleiding was een fraudezaak binnen zijn bedrijf: valse handtekeningen, provisies die terugbetaald moesten worden, een gat dat met het volgende gat gevuld werd. ‘Ik ben in mijn leven nog nooit zo benadeeld en belazerd.’ Voor bijna een miljoen werd hij opgelicht, deels door zijn eigen mensen, die net als hij Jehova’s getuigen waren en die hij blind vertrouwde. ‘Ik tekende zelfs geen contracten.’

Wat dat moment zo zwaar maakte, was de eenzaamheid. Hij was nog maar een paar jaar aan het ondernemen en wist niet dat dit ook kon gebeuren. Maar het was, zegt hij zelf, pas de voorbode van iets veel ergers.

Het kantelmoment

Het kantelmoment was de afdaling die volgde. Met het wegvallen van zijn bedrijf ontdekte hij dat de wereld die zijn fanatiek gelovige moeder hem had voorgehouden, met louter goede mensen binnen en slechte daarbuiten, niet klopte. Zijn geloof takelde af, en op zijn 39e schreef hij de brief waarmee je je uitschrijft als Jehova’s getuige. ‘Dan is het stil, maar dan ook echt doodstil.’ Hij werd verstoten door zijn ouders, zussen en alle vrienden. Tegelijk was zijn bedrijf weg, zijn vermogen weg en zijn relatie voorbij. In die leegte kwam hij in contact met mensen die hulp leken te bieden maar drugs aanboden, en hij raakte verslaafd aan crack. ‘Ik ben waarschijnlijk enorm verslavingsgevoelig.’ De korte roes werd telkens gevolgd door de jacht op de volgende. Hij leende, stal en kwam terecht in gedoogzones en panden in Leiden, werd meerdere keren zwaar in elkaar geslagen. ‘Ik heb daar echt dingen meegemaakt dat ik dacht: nu is het echt afgelopen, dat ze met een mes op me afkomen.’

Wat het kostte

Wat het hem kostte, was bijna alles: zijn bedrijf, zijn vermogen, zijn familie, zijn geloof en jaren van zijn leven. Zijn redding lag bij Wanda, zijn grote liefde, met wie hij in 2001 scheidde en twee jaar geleden in Lyon hertrouwde. Als hij stinkend en onder het bloed aan haar deur stond, stuurde ze hem niet weg. ‘Ga eerst eens even douchen, ga slapen, kom uit je roes en ga een plan maken voor de toekomst.’ Het keerpunt kwam na een periode van drie dagen onafgebroken gebruik zonder slaap. Toen stelde Wanda een ultimatum met een datum. ‘Als je voor die tijd niet bent afgekickt, dan kan ik je niet meer helpen.’ Dat ultimatum heeft hij nooit overschreden. Hij verwijderde alle nummers van dealers, kwam niet meer op de plekken waar hij drugs kon krijgen en bouwde stap voor stap zijn leven weer op. Inmiddels is hij alweer twintig jaar clean. Toch blijft het dichtbij. ‘Mijn totale vernietiging is nooit verder dan honderd meter bij me vandaan.’

Vandaag is hij met Caute Capital manager van alternatieve investeringsfondsen met meer dan 100 miljoen onder beheer. Hij rolde er vijftien jaar geleden in toen hij voor een schuldenfonds het informatiememorandum mocht schrijven; de complexe juridische materie leerde hij zichzelf. Zijn houvast vond hij ook bij de filosoof Spinoza, die net als hij uit zijn gemeenschap werd gestoten. Hij werkt naar een beursgang rond begin 2030, met twee pijlers: het overnemen van kleinere fondsmanagers die de zwaarder wordende compliance-eisen niet meer trekken, en een nieuw, vanaf dag één compliant techbedrijf voor fondsenadministratie met AI. Zijn kinderen krijgen via een STAK-regeling een stukje van het bedrijf. Het hele plan staat in het teken van die ene gong op Beursplein 5.

Drie tips van Marc

Begin met structuur, niet met risico. ‘Good investment starts not with risk but with structure. Als jij investeert, starten we eerst met het zoeken naar een structuur en dan pas naar het risico.’

Betaal facturen meteen. ‘Als je een factuur op de dag dat die binnenkomt betaalt, bouw je een geweldige relatie met mensen op.’

Investeer in langdurige relaties. ‘Ik verdien nu voor het eerst geld met iemand die ik al in 1991 ontmoet heb. Het duurt soms jaren, maar bouw die relatie op.’

Eén harde les

‘Ik ben nog nooit zo benadeeld en belazerd, deels door mijn eigen mensen. Ik tekende zelfs geen contracten.’

De vraag aan jou

Als je alles kwijt zou raken, wat zou jij dan eerst opnieuw opbouwen: de buitenkant, of de structuur eronder?