Gordon bij Doorzetters

"Niemand kent me echt heel goed, dat is mijn grote probleem"

Twee dagen na het overlijden van zijn vader moest Gordon het podium op. "Die show kon niet worden afgezegd," herinnert hij zich. "Nu zou ik het wel afzeggen, maar destijds dacht ik dat alles om mijn carrière draaide." Voor de camera zette hij een knop om. "Zodra die aanging, stond ik 'aan'. Maar zodra die uitging, brak ik weer."

Het verlies van zijn vader op 55-jarige leeftijd, toen Gordon zelf 29 was, noemt hij het moeilijkste moment in zijn leven. "Dat was zo vroeg, zo onverwacht," vertelt hij. "Hij heeft gelukkig alleen maar mijn successen gezien." Deze ervaring symboliseert een dieper patroon in zijn leven: het contrast tussen zijn publieke persona en private pijn.

"Iedereen kent me als iemand die altijd lacht, maar dat zijn de 'tranen van een clown'," zegt hij. "Niemand kent me echt heel goed, dat is mijn grote probleem. Als mensen me echt zouden kennen, zouden ze die dingen niet zeggen." Hij doelt op de kritiek die hij vaak krijgt. "Ze noemen me een narcist, een aandachtstrekker. Dat doet pijn. Het gaat soms zo ver dat het je leven verwoest. Mijn leven is echt kapotgemaakt door die bekendheid."

Zijn reis begon op de markt, waar hij alles verkocht van damesondergoed tot pannen. "Daar leerde ik dat opgeven geen optie is," zegt hij. Via het zingen kwam hij in de televisiewereld terecht. "John de Mol zag dat mensen me grappig vonden in talkshows, en voor ik het wist had ik mijn eigen talkshow."

Parallel aan zijn mediacarrière bouwde Gordon een succesvol horecaimperium op. Met zijn Blushing-keten van koffiezaken creëerde hij een uniek concept dat koffie, thee en zoetigheden combineerde in een stijlvolle setting. Het succes van deze onderneming toonde zijn zakelijk instinct, maar ook hier bleef hij worstelen met de balans tussen zijn publieke imago en persoonlijke authenticiteit.

Na een extreme overval in Amsterdam besloot hij naar Dubai te verhuizen. "Ik wilde weg uit Nederland. Ik wilde mezelf weer vinden." In Dubai vond hij de veiligheid die hij zocht, maar ook nieuwe uitdagingen. Als openlijk homoseksuele man in een conservatieve samenleving moet hij voorzichtig navigeren. "Het is hier niet verboden om gay te zijn," legt hij uit, "maar je moet wel discreet zijn. Ik respecteer dat. Het is hun cultuur."

Ondanks de beperkingen waardeert hij de rust die Dubai hem biedt. "Hier word je met rust gelaten. Er is respect voor privacy." Toch merkt hij ook de keerzijde: "Dubai is een lege stad. Het is empathieloos, gevoelloos, harteloos. Dat merk je pas als je er woont."

Open spreekt hij over zijn strijd met verslavingen. "Ik was mijn pijn aan het wegdrinken en wegsnuiven," bekent hij. "Ik ben zelf naar een kliniek gegaan. Ik heb al die dingen zelf weten te pareren. Je moet het zelf willen en zelf doen. Ik ben diep teleurgesteld in mezelf dat ik het zover heb laten komen, maar ik ben blij dat ik nu de controle terug heb."

Nu staat hij op een nieuw kruispunt. Hij wil Dubai verlaten om zich te richten op een eigen tv-productiebedrijf. "Ik wil programma's maken over de meest krankzinnige hotels ter wereld op de meest onmogelijke plekken," vertelt hij enthousiast. "Ik mis het maken van betekenisvolle programma's. Ik wil iets doen waar ik echt achter sta."

De drie belangrijkste lessen van Gordon:

1. "Opgeven is geen optie. Ik leerde op de markt dat opgeven geen optie is. Die mentaliteit heeft me ver gebracht."

2. "Vertrouw nooit op één gegeven. Je moet nooit vertrouwen op één gegeven. Zorg voor meerdere inkomstenbronnen en een buffer."

3. "Praat over ideeën, niet over mensen. Smart people talk about ideas, stupid people talk about people. Focus op je eigen groei en laat je niet afleiden."

"Ik ben in een fase gekomen waarin ik voor mezelf kies," zegt Gordon. Van marktkoopman tot mediafenomeen, van horecaondernemer tot expat in Dubai - achter elke lach gaat een verhaal schuil dat weinigen echt kennen. "Haat is geen optie bij mij. "Ik ben mezelf weer aan het worden," concludeert hij. "Ik vind mezelf weer leuk."